Nicola Palladino - Le poesie

U recorde

 

 

Mamme tenève

na speranze ‘n core:

che ‘u munne èva cagnà,

èva rèsse chiù mmèjie…

Decève sempe: -

Nen guardate i solde,

ca se ce stanne,

pure sonne bbune…

ma l’Onéstà, l’Onore,

i Bbune Sendemènte,

so’ quille che

ce sèrve pe campà…

Quand’a matine

ve guardate a ‘u spècchie,

mettite ‘a facce ‘mbacce

e camenate dritte,

ammizz’i ggente,

senza tenè paure,

ca chi é sencére

e fa ‘u dovére su

u Padrétèrne ‘u guarde

da ogni gua’. -

e ce facèv’u cape,

e ce allesciave,

che ‘lla mane leggére

che sule ‘i mamme ‘a tènne;

facèv ’u node a ‘u fiocche,

u zenale pelite

arellavat’a mane,

e ‘a l’utema carézze: -

M’araccummanne a vù,

dritt’a ‘na scole!

Respètte! P’a maéstre

e p’i cumpagne!... -

e so’ passate cchiù

de quarant’anne!

Mamme nen ce sta chiù,

e i’ so’ cagnate,

me gir’atturn’ u munne

e i’ gir’apprisse…